Hoe het turbulente liefdesleven van beroemdheden ook onze relaties ten gronde richt

Voor het eerst in de 25 jaar die ik als huwelijkstherapeut actief ben, beginnen mensen hun liefdesleven te vergelijken met dat van beroemdheden. Indien een filmster verliefd kan worden, kan huwen en scheiden in een tijdsspanne van 6 maanden - iets wat ene Katie Price Jordan voor mekaar kreeg- , waarom ik dan niet, vragen ze zich af.

Het privé-leven van beroemdheden was ooit een welkome afleiding voor onze dagelijks sleur. Ondertussen is die afleiding verworden tot een 24-uurs nonstop informatiekanaal, dat onze perceptie over wat goed en slecht, normaal en abnormaal is, volledig heeft verstoord.

Het meest verstorende element is ongetwijfeld de affaire Tiger Woods geweest, die maandenlang breed en tot in de meest intieme details in de media is uitgesmeerd. De enige vraag die mijn klanten zich nog stellen is: ‘Bestaan er nog mensen die wel trouw aan hun partner zijn?' Laatst stelde een klant voor om haar man -die 3 affaires had gehad in 20 jaar- in een kliniek te laten opnemen vanwege een seksverslaving.

Niemand weet hoe een huwelijk er aan de binnenkant uitziet. De dagelijkse dosis roddel omtrent deze beroemdheden die we over ons krijgen doet ons vaak denken dat we juist wel aan de binnenkant van zo'n huwelijk zitten, maar wat we krijgen is een sterk vereenvoudigd beeld.

In het verleden waren de mensen die ons obsedeerden onaantastbare goden en godinnen als Richard Burton en Elizabeth Taylor; rijke, machtige mensen als Aristoteles Onassis en Jackie Kennedy; of koningskinderen als Lady Diana, de Prinses vanWales of Caroline van Monaco. Vandaag zijn vele mensen beroemd omdat ze juist niets doen, of toch, omdat ze naar discotheken gaan, zoals Paris Hilton bijvoorbeeld. Dat doet velen denken dat ze net als wij zijn, al zijn ze in werkelijkheid allesbehalve dat.

De waarheid is dat beroemdheden totaal anders in elkaar zitten dan wijzelf. Echte sterren zijn bijzondere mensen, ze hebben een stijl en een temperament, een karakter en ook bepaalde wensen die veel minder op ons leven lijken dan we graag willen denken. Tiger Woods begon te golfen toen ie 2 jaar oud was. Dat zegt iets. Beroemdheden hebben succes, roem en adoratie nodig: het is de benzine voor hun motor. Jonge meisjes geven nachtclubportiers graag fooien om ze in contact te brengen met bekende voetballers.

Onze partners worden nooit met dit soort verleidingen geconfronteerd- maar onze interne alarmklok - verblind door de ononderbroken verslaggeving over de ontrouw van popsterren, acteurs en andere sportlui- doet ons dikwijls denken dat dit wel het geval is. Omdat we ooit jagers waren hebben we een zintuig ontwikkeld dat ons verwittigt voor wat er zo allemaal kan gebeuren binnen ons uitgebreid netwerk van vrienden en familie.

Ons  brein laat ons toe stabiele relaties te onderhouden met ongeveer 150 mensen. Dat is het zogenaamde getal van Dunbar en het geeft de vermeende cognitieve grens aan van het aantal individuen waarmee een persoon een stabiele sociale relatie kan onderhouden.

Vroeger waren dat onze buren, collega's op het werk, de krantenboer om de hoek en de spelers van ons voetbalteam. Maar omdat ons moderne leven veel individueler is geworden en zich grotendeels achter de computer afspeelt, vullen we de daardoor ontstane sociale leegte op door ons te interesseren voor het leven van beroemdheden. We gaan denken dat ook zij deel uitmaken van ons 150-mensen tellende netwerk, hoewel deze mensen een totaal verschillend leven leiden.

Dus de volgende keer dat een beroemdheid in een seksschandaal is betrokken, kan je natuurlijke reactie zijn om ook de trouw van je eigen partner in vraag te stellen. Herinner je primitieve brein er dan aan dat het om een vals alarm gaat. En indien je langer dan zes maanden nodig hebt om verliefd te worden te huwen en te scheiden, denk dan bij jezelf dat jouw leven niet in de verste verte op dat van een beroemdheid lijkt. Godzijdank.

Andrew G. Marshall, auteur van (How Can I Ever Trust You Again? Infidelity: From Discovery to Recovery in Seven Steps, in The Times