'Laurent-isme' of Solisme... een nieuwe trend !

Ik heb het altijd voor rebellen gehad. Mensen die een beetje tegen de stroom in durven te varen. Zij komen dikwijls het kortst bij de bron... Laurent "was" ook een beetje mijn favoriete prins. Ik denk dat Vlaanderen hem wel mocht als 'enfant terrible'? Zelf heeft hij het allicht te weinig geweten en zeker niet zo ervaren.

Hij die het koningshuis een menselijk gelaat gaf en al eens buiten de schreef durfde te gaan. Een prins die buiten de lijntjes kleurt. Grappig, speels, humoristisch en relativerend. Geen kouwe koningskak met Laurent.

Nu schrik ik toch een beetje. De grootste vijand van Laurent blijkt nu Laurent zélf te zijn geworden.
Of vertoeft hij in slecht gezelschap ?

In een delicate evenwichtsoefening die België al lange tijd met het regime van Kabila in Congo houdt en in een periode dat we in eigen land al geen evenwicht vinden tussen Walen en Vlamingen presteert onze 'einzelganger' het om de hele natie overhoop te zetten ! Tegen advies van zijn vader, de Koning. Tegen advies van de regering en enkele 'wijzen'; stapt onze frivole prins op het vliegtuig naar Congo om daar op de koffie te gaan bij Kabila en wie weet wat nog meer allemaal... Zelfs de kritiek hierover wuift ie nadien pardoes van tafel. Laurent gaat solo ! Kuifje in Congo.

Voer voor psychologen is dit.

Zelf zou ik het verklaren vanuit het feit dat de man altijd in de schaduw heeft moeten leven van zijn oudere broer en zich daarom zo nodig moet manifesteren. Maar dat je dan zo hoogmoedig en arrogant het hele establishment aan je laars lapt, gaat wel héél ver. Beseft hij zelf wel waar hij mee bezig is ?

Misschien wil hij wel onbewust 'ont-prinst' worden. Een vorm van kamikaze. Trage zelfmoord ? Alleen zou hem en zijn gezin, dat 26.000 € netto per maand (dotatie) kunnen kosten ! Is het hem dat wel waard ? Misschien wel !

Je kiest natuurlijk niet om als koningskind geboren te worden. En dan nog niet eens als eerstgeborene troonsopvolger, maar als de derde in rij. Je leven lang moet je wegen en wikken. En anderen beschikken. Al je doen en laten wordt uitvergroot en bekritiseerd.

In de jaren negentig werd Laurent zelfs even opgenomen voor een depressie. Je zou natuurlijk van minder depressief worden. Het leven van een prins is het leven van een gevangene. In een gouden kooi. Volgens mij is hij dat hartsgrondig beu. Misschien is dit gebeuren wel een gemaskeerde depressie ? Een luide kreet om hulp ?

Maar het lot van zijn geboorte kan hij niet ontlopen. Nooit.

Dus, Laurent zou beter- voor zijn eigen materieel comfort- met zijn Claire en de kindjes emigreren, weg van de Belgische politiek en zijn vader en moeder.. Had hij niet ergens een zonnige villa in het buitenland ?

Maar er zijn er wel meer die we dat zouden kunnen adviseren. Ook een andere monseigneur, monseigneur Leonard bijvoorbeeld kreeg recent weer enkele taarten in het gezicht. Ook iemand die zich niet kan schikken naar wat de grootste gemene deler van zijn kerk eigenlijk wil. Stond hij misschien ook te lang in de schaduw van iemand ?

En Bart De Wever ? Ook een solist-eerste-klasse die geen compromissen verdraagt.

Kunnen ze niet allen een soloreis om de wereld maken, zoals dat meisje Laura Dekker, die tegen advies van velen ook het ruime sop koos ?
Het is een trend aan het worden.
Solisten als Mubarak en Gaddafi luisteren ook niet naar hun volk.
Banken trekken zich ook niets aan van het boe-geroep van hun klanten.
Kerken doen ook of hun neus bloedt.
Politici staan ook niet meer tussen het volk.
Iedereen gaat solo ! Zonder overleg.
Zonder tijd en ruimte te maken om te luisteren en te communiceren.
Ondanks de vele communicatiemiddelen is er nog nooit zo slecht gecommuniceerd.
Er wordt vooral niet meer geluisterd. Empathie over wat voor anderen 'gevoelig' ligt is weg. Iedereen is zo druk bezig met zichzelf. Nochtans door naar anderen te luisteren kun je heel veel leren over jezelf !

Wat de gevolgen hiervan zullen zijn op termijn, is niet in te schatten. Veel chaos allicht. Veel frustratie. Nog meer onenigheid, wantrouwen, woede en agressie tussen mensen.

Vooral veel mensen die zich als kind onbegrepen en alleen hebben gevoeld, zullen als volwassene hetzelfde doen naar anderen, nl. niet begrijpen en niet luisteren. Slachtoffers worden meestal daders; maar ze zullen nog meer, schijnbaar hoogmoedig en arrogant voor de buitenwereld, enorm alleen, angstig en eenzaam overblijven, als Laurent...

Terwijl ze juist paradoxaal, door hun extreme 'acties', smeken om begrip en er zo graag zouden willen bijhoren !