Lessen van Lehman

‘De verliezen op Wall Street leken wel een vat zonder bodem', schrijft de Toronto Star, ‘maar er er is geen goed dat niet uit het slechte komt en dat geldt ook voor het failliet van Amerika's vierde grootste bank Lehman en de problemen bij Merrill Lynch en verzekeringsgigant AIG'. Het wegspoelen van ‘dubieuze activa' en de ‘incompententie' die de grootste crisis in de Amerikaanse markten sinds de Grote Depressie veroorzaakte, is een onvermijdelijk deel van het genezingsproces.

‘Hoe pijnlijk het ook moge zijn,' schrijft The Motley Fool, "het feit dat zowel de regering als de financiële sector Lehman lieten vallen is het ultieme bewijs van het geloof in de financiële marktwerking.'

‘De regering kon onmogelijk iedereen ter hulp komen,' schrijft The Washington Post. Nadat eerder al Bear Stearns en de hypotheekreuzen Fannie Mae en Freddie Mac reddingsboeien kregen toegeworpen, koos het gewoonweg Lehman uit om dat punt duidelijk te maken.' Wall Street kan nu opnieuw aan de slag en ‘losgemaakt van ondoordachte investeringen,' zijn eigenproblemen aanpakken.

Indien de overheid echt iets wil betekenen in deze zaak kan het de Lehmankantoren best beschouwen als ‘a crime scene', schrijft Bloomberg. Maar door het blauwblauw te laten geeft de regering aan dat ze denkt ‘dat haar job er in bestaat financiële bedrijven en hun managers te beschermen eerder dan de investeerders die werden opgelicht.'

De kredietcrisis dreigt een alomvattende crisis te worden van het financiële systeem. Stuurmanskunst en internationale samenwerking zijn geboden, en een pragmatische benadering. Want verwacht niet dat dit, als het uit de hand loopt, enkel een Amerikaans probleem blijft, schrijft NRC Handelsblad (betaalde toegang). Alleen al op de markt voor credit default swaps, een soort onderlinge verzekering op verhandelbare leningen, staat het formidabele bedrag van 62.000 miljard dollar uit. Hoe onoverzichtelijk Lehmans posities zijn, blijkt uit de zeer brede schatting van de ‘giftige' bezittingen van de bank, die loopt van 40 miljard tot 80 miljard dollar.

De beurs dicteert wel degelijk de economie en niet omgekeerd. Omdat de beurs door vertrouwen wordt gedicteerd is het besluit van de Fed om de rente niet te verlagen nog zo gek niet, schrijft De Tijd. Hiermee willlen Bernanke en de zijnen het verloren respect voor hun instelling terugwinnen, want velen verwijten de Fed meer met Wall Street dan met de economie in te zitten. Door de markten niet naar de mond te praten, kan Bernanke later misschien op meer krediet rekenen.

Het hele (Amerikaanse) financiële systeem blijkt een keizer zonder kleren. De gevolgen lijken volgens Wall Street gisteren nog mee te vallen, maar wij weten niet meer wat nog te geloven, schrijft De Standaard (betaalde toegang). Een kleine troost kan misschien zijn dat de bullebakken die het Amerikaanse financieel-economische systeem altijd zo superieur achtten, eindelijk eens wat genuanceerder uit de hoek zullen moeten komen.