'Meer nog dan de beweringen van Landis verrast me het feit dat sommigen blijven geloven dat Armstrong zich niet dopeert'

Steven Levitt, de auteur van de bestseller ‘Freakonomics’, is ervan overtuigd dat de dopingbekentenissen die wielrenner Floyd Landis vorige week bij het begin van de Tour de France in The Wall Street Journal publiceerde waarheidsgetrouw zijn. Landis sleurde in zijn relaas ook zevenvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong mee. in een artikel met als titel 'Blood Brothers' sprak Landis over ''systematisch dopinggebruik'' bij Armstrongs team US Postal, waarbij groeihormonen, testosteron en ook epo zouden zijn gebruikt. Levitt zou Levitt niet zijn mocht hij geen economische reden achter het dopinggebruik zoeken.

Niet alleen vindt hij het onwaarschijnlijk dat Landis zulke gedetailleerde uitleg omtrent Armstrongs dopinggebruik zou kunnen verzinnen; ‘wie niet pakt kan ook niet winnen’, schrijft Levitt op zijn weblog.

'Meer nog dan de beweringen van Landis verrast me het feit dat sommige mensen blijkbaar blijven geloven dat Armstrong zich niet dopeert.

Bewijsmateriaal geeft aan dat de voordelen van doping in het wielrennen groter zijn dan in eender welke andere sport, op gewichtheffen na. In tegenstelling tot andere sporten, zoals bijvoorbeeld honkbal, waar het moeilijk is om een directe link tussen steroïden en prestaties te vinden, maken de prestaties van renners die betrapt worden op doping en overgaan tot bekentenissen één zaak duidelijk: de prestaties van het moment dat ze met doping begonnen tot het ogenblik dat ze werden betrapt gaan is een sterk stijgende lijn.

Wanneer de voordelen van doping zo evident zijn is het statistisch onwaarschijnlijk dat iemand nog zou koersen zonder zich te doperen. De meeste toprenners zijn ooit betrapt. En Armstrong ontsnapt niet aan verdachtmakingen (...)

De oplossing volgens Levitt? Het bloed en de urine van deelnemers decennialang bewaren en met terugwerkende kracht testen wanneer nieuwe dopingmethodes worden gevonden. (Armstrong zou hier al door de mand zijn gevallen toen de Franse sportkrant L'Equipe in 2005 ontdekte dat urinestalen uit 1999 van Armstrong EPO bevatten, maar hij vrijuit ging omdat de test toen nog niet rechtsgeldig was).

Een andere mogelijkheid: laat de renners zich doperen zoveel ze willen...'