Michael Jackson: een gewone dood voor een buitengewoon iemand

Als de dood van de Amerikaanse poplegende Michael Jackson al één zaak duidelijk heeft gemaakt dan is het dat zijn populariteit onaangetast was, ondanks zijn vaak bizarre gedrag en zijn door de veelvuldige beschuldigingen van kindermisbruik besmeurde reputatie. Toen in maart bekend raakte dat Jackson een reeks concerten zou geven in Londen, gingen meer dan een miljoen tickets in een paar uur de deur uit.

Richard Williams in The Guardian: "Onder dat zonderlinge uiterlijk zat een zanger die beroemd was geworden niet enkel vanwege zijn excentriciteit en een dosis geluk, maar door een waarachtig opmerkelijk talent dat terecht de wereld wist te veroveren. Jackson mag als de grootste entertainer van zijn generatie worden beschouwd; hij is de natuurlijke opvolger van Frank Sinatra en Elvis Presley."

Joel Achenbach in The Washington Post: "Hij werd uiteindelijk 50 jaar oud, maar in werkelijkheid was hij misschien slechts tien. Het leek wel alsof hij nooit leerde om zich als een volwassene te gedragen.'

Al Sharpton, burgerrechtenactivist: "Michael Jackson is er in geslaagd ook gekleurde mensen in onze cultuur te laten accepteren. Hij deed dat lang voor Tiger Woods, Oprah Winfrey of Barack Obama... Michael Jackson was een historisch figuur.'!"

Steven Spielberg: "Net als er nooit een andere Fred Astaire of Chuck Berry of Elvis Presley komt, zal er nooit iemand komen die vergelijkbaar wordt met Michael Jackson. Zijn talent, zijn verwondering en zijn mysterie maakten hem legendarisch.'

Ben Macintyre in The Times: "Als er al een duidelijke parallel is in het grimmige pantheon van te vroeg gestorven popsterren dan is het met Elvis Presley. Net als Elvis, had Jackson alles en verloor hij het meeste; zocht hij de publiciteit en haatte hij ze, werd hij evenzeer bewonderd als uitgelachen, leefde hij als een koning, maar stopte zijn hart met slaan in omstandigheden die grimmig gewoon zijn voor zo'n buitengewoon iemand.'

Leonard Pitts in The Miami Herald: ‘ Het leven van Michael Jackson zal altijd worden opgedeeld in de tijd voor ‘Thriller’ en de tijd erna. Met dat album herdefineerde Jackson de echte betekenis van succes. Maar ‘Thriller’ werd ook zijn grootste tragedie. Hij probeerde, doch slaagde er nooit in, het album te overtreffen. Toch maakte ‘Thriller’ van Jackson een ster waartegen niemand ‘neen’ kon zeggen’- niet wanneer hij zijn gezicht verminkte met plastische chirurgie, niet wanneer hij meer geld uitgaf dan hij verdiende en niet wanneer hij zijn bed –‘onschuldig’, zei hij daar altijd over- begon te delen met kleine jongens.'

Richard Siklos in Fortune: ‘Er zit een onontkenbaar ironische kant aan deze tragedie, want Jackson’s dood luidt onvermijdelijk dan toch zijn langverwachte comeback in. Toen Elvis in 1977 stierf, verkocht de ‘King of Rock’ in de zes maanden na zijn overlijden meer platen dan in het daaraan voorafgaande decennium. Als we mogen afgaan op de aandacht die Jackson’s overlijden genereert, lijkt datzelfde ook nu bewaarheid te zullen worden.’