Obama in Caïro: prachtige woorden, nu de daden

Obama's speech in Caïro was een briljante vertoning, schrijft Gideon Rachman, in de Financial Times. Ik denk dat hij op gelijke hoogte komt met JFK's ‘Ich bin ein Berliner'-speech- en voor dezelfde reden. De speech werd een oproep  voor gelijkheid onder en broederschap tussen de mensen. In de context van het Midden-Oosten was het een poging om een eind te maken aan de ‘clash van de beschavingen.' Een jaar geleden kreeg George W. Bush een staande ovatie in de Knesset. Obama viel vandaag dezelfde eer te beurt- maar in Caïro.

Het was een kippenvelmoment, schrijft Yves Desmet in De Morgen, vooral met die  die fenomenale oneliner, die ook wat Vlaamse politici in hun zak kunnen steken: "Ik verwerp de visie dat een vrouw die ervoor kiest haar haar te bedekken minder gelijk is. Maar ik geloof dat aan een vrouw die geen onderwijs krijgt, gelijkheid wordt ontzegd." De belangen die we als mensen delen, zijn veel krachtiger dan de krachten die ons uiteendrijven, en de hele mensheid deelt de universele waarheid van de gulden regel: doe niet aan een ander wat je niet wilt dat jezelf wordt aangedaan. De woorden waren prachtig, nu de daden nog.

President Obama's oproep voor een nieuw begin tussen de VS en de moslimwereld was ‘opmerkelijk en historisch', schrijft Mike Allen in Politico. Niet zozeer voor de manier waarop of zelfs de woorden, wel voor de context, de spreker en het moment. Obama gaf deze langverwachte speech in Egypte- een land waar politieke opposanten nog in de gevangenis kunnen belanden, gemarteld en buiten de wet worden gezet. Obama adresseerde gedurfde rethoriek aan het  adres van de Amerikaanse en Ismaitische leiders in wat een belangrijke test wordt om te weten of zijn woorden kunnen leiden tot ware verandering.

Het is te vroeg om te weten of Obama's speech ‘de balsem voor de gebroken relatie met de Islam wordt, zoals het Witte Huis hoopt, schrijft Helene Cooper in The New York Times. De staande ovatie in Caïro geeft aan dat zijn woorden indruk maakten op de 1,5 miljard moslims. Maar Obama's daden in het Palestijns-Israelische conflict en andere cruciale zaken worden veel belangrijker.

Een ‘nieuw begin' klinkt altijd goed, schrijft Reuters. Volgens Issandr El-Amrani, een onafhankelijke politiek analist in Egypte, heeft Obama -die twee keer de Koran citeerde- goodwill gecreëerd door het lijden van het Palestijnse volk ronacceptabelr te noemen. Maar hij vergat specifieke nieuwe initiatieven te vermelden om het belangrijkste onderwerp - het Palestijns-Israelisch conflict- aan te pakken en dat was zeker een teleurstelling.

Het ganse spektakel was één grote teleurstelling schrijft Rachel Abrams in The Weekly Standard. Obama die uitgerekend in een politiestaat staat te speechen en zijn voornaamste punt van kritiek reserveert voor het enige land in de ganse regio dat in mensenrechten gelooft en democratie hoog in het vaandel draagt, namelijk de staat Israël. Wat een schande.