Oceanen zijn in 2048 leeggevist

Als de visvangst in het huidige tempo doorgaat, zwemmen er in 2050 in de oceanen geen vissen meer. Dat is de boodschap die de documentaire ‘The End of the Line’ wil geven.  Experts stellen in de film dat enkel als onmiddellijk actie wordt ondernomen, het tij nog kan worden gekeerd.

Consumenten moeten minder en alleen duurzame vis eten, regeringen moeten het probleem harder aanpakken en er moeten meer zeereservaten komen waar niet mag worden gevist. Omdat boten tegenwoordig vol technische snufjes zitten, maken vissen geen schijn van kans meer om te ontsnappen. En omdat er steeds meer schepen bijkomen zijn sommige soorten als de blauwvin tonijn al bijna uitgestorven.

‘Het is een natuurramp die zich ontvouwt en niemand is zich ervan bewust’, zegt Charles Clover, de Britse journalist op wiens gelijknamige boek uit 2004 de documentaire is gebaseerd. ‘De oceanen zijn geen onuitputtelijke bron. 90 procent van de grote vissen is al verdwenen. Als we in het huidige tempo doorvissen, zijn de zeeën leeg in 2048.’

Om het tij alsnog te keren moet de visserij globaal aan banden worden gelegd, te beginnen met de industriële vistrawlers uit Japan, Europa en de VS. En er moeten grote zeereservaten worden aangeleged zodat de biodiversiteit in rust hersteld kan worden. Een dergelijk omkeer zal onmogelijk zijn zonder bewustwording en maatschappelijke druk.

Clover hoopt dat de film mensen wakker doet schrikken, zoals Al Gore’s An Inconvenient Truth dat een paar jaar geleden deed. In het VK werden een aantal beroemdheden bereid gevonden om naakt te poseren om de campagne rond ‘The End of the Line’ te ondersteunen.