Oxford vs Cambridge: bloed boven water

Roeiers van het team van de universiteit van Oxford versloegen vorige week hun tegenstanders van Cambridge in de 155e editie van de jaarlijkse roeiwedstrijd. Sinds de wedstrijd in 1829 voor het eerst plaats vond won Cambridge 80 keer. Oxford komt met deze overwinning op 75 zeges.

Ter gelegenheid van deze editie brachten de broers David en James Livingston het boek ‘Blood over Water' uit, waarin ze vertellen hoe deze roeiwedstrijd hen uiteindelijk tot vijanden maakte.

De roeiwedstijd tussen Cambridge en Oxford is niet enkel over het Kanaal een klassieker. Naar schatting 120 miljoen mensen wereldwijd kijken op de dag van de race naar de manier waarop beide roeiteams zich meten op de afstand van 6,8 kilometer tussen Putney en Mortlake.

De inzet is enorm, de training brutaal. Gedurende zeven maanden zetten beide teams (elk bestaande uit 8 roeiers en 1 stuurman) alles op alles om als eindoverwinnaar uit deze prestigieuze tweestrijd te komen. Elke dag opnieuw werkt elk teamlid twee oefensessies af; één in en één buiten het water. Elke sessie opnieuw bestaat uit exact 600 roeislagen. Tijdens de training overschrijden ze de 200 hartslagen per minuut. Deze fysieke arbeid vereist dat ze minimaal 6.000 calorieën per dag tot zich nemen, tweemaal meer dan het gemiddelde. En dat alles terwijl hun studies ondertussen gewoon doorgaan, essays moeten worden ingeleverd, aan examens moet worden deelgenomen en ook nog rekening moet worden gehouden met vrienden en geliefden.

In ‘Blood over Water' verteld David, die aan Oxford studeert en drie jaar jonger is dan zijn broer James, die voor Cambridge opteerde, hoe hij zijn ganse jeugd door leed onder de enorme prestatiedrang van zijn oudere broer, die onwaarschijnlijke resultaten neerzet. David's emoties balanceren steeds opnieuw tussen trots en liefde en tussen afgunst en haat. James heeft totaal geen tolerantie voor mislukking en vreest daarom een nederlaag waarbij zijn jongere broer hem zou kunnen verslaan in zijn favoriete bezigheid.

Eens de dag van de race nadert, beginnen beide broers te denken in termen van tegenstrevers en vormen zich ook aan de keukentafel twee kampen; normale communicatie verandert in hier en daar een korte knik; broederliefde maakt plaats voor vijandigheid.

De ironie wil dat wanneer Oxford in 2003 uiteindelijk als eerste de aankomstlijn overschrijdt - met een voorsprong van 30 centimeter of 0,00043% van de totale afstand (de kleinste overwinning ooit geregistreerd)- David zijn vreugde onmogelijk weet te uiten, overmand als hij wordt door schuldgevoelens omdat hij zijn broer James' droom afneemt. Het ultieme bewijs dat bloed dikker is dan water...