Silicon Valley, waar de rijken allesbehalve rijk zijn

Miljonairs van Silicon Valley hebben een paar miljoen dollar op de bank, maar dat is amper genoeg om mee rond te komen in de duurste streek van de VS. Zo woont Tony Barbagallo in een 'bescheiden' woning van 1,1 miljoen dollar. Toch blijft het met nog eens 2,2 miljoen dollar op de bank nog behelpen. Vooral als de buurman achter dat getal een nulletje kan zetten.

“Iedereen kijkt naar boven,” zegt Gary Kremen, de 43-jarige stichter van datingsite Match.com “Het is net als op Wall Street, wie daar jaarlijks 7 miljoen dollar opstrijkt, vraagt zich enkel af wat de kerels kunnen die elk jaar 100 miljoen mee naar huis nemen.' Met een fortuin van 10 mijoen dollar behoort Kremen tot de 0,5% rijkste Amerikanen. 'Maar hier ben je niemand met 10 miljoen dollar,' zegt Kremen, die wekelijks 60 tot 80 uur blijft werken.

Dan is er Nick Halsey, die zich met eveneens 10 miljoen dollar op de bank allesbehalve rijk voelt.

'Het eerste probleem wanneer je 10 miljoen dollar bezit, is dat je woning moet overeenkomen met je financiële status', zegt Nick Halsey. 'We kochten een huis met 5 slaapkamers en 3 badkamers en een halve hectare grond in Menlo Park. Overal is zo'n huis 500.000 dollar waard, maar hier kost het 4 miljoen.' Halsey betaalt jaarlijks 200.000 dollar aan hypotheek en nog eens 100.000 in belastingen en onderhoud. De privé-school van de kinderen kost jaarlijks tot 50.000 dollar voor elk van hen.

Maar je hebt ook verstandige mensen zoals Brian Wilson. Hij parkeerde de 1,5 miljoen dollar die hij verdiende aan de verkoop van zijn antispamsoftware MailFrontier aan SonicWall in de bank. Wilson leeft nu van de intresten die zijn geld opbrengen. 'Met 80.000 dollar per jaar, is het goed leven', zegt Wilson. Zelfs als hij in een kleine flat huist en zijn boeken aan de plaatselijke bib ontleent, eerder dan ze te kopen. Wilson werkt enkel nog aan projecten die hij 'nuttig' acht. Het risico om naargelang het succes van die projecten geld te verdienen of niet, neemt hij er graag bij.

Bron: New York Times - Wikipedia