|
 Via een blogpost van John Baeyens kwam ik het bestaan van Borderlinx te weten. Het idee is eenvoudig: wil je als niet-Amerikaan toch
profiteren van aanbiedingen die specifiek voor de Amerikaanse markt
bestemd zijn, dan kan je op Borderlinx beroep doen.
Tegen een eenmalige kost van 5 dollar krijg je van Borderlinx je eigen
persoonlijk Amerikaans adres: in feite het adres van de
Borderlinx-opslagplaats met jouw persoonlijk "suite"-nummer eraan
toegevoegd. En dan kan je beginnen winkelen. Je bezoekt Amerikaanse
shoppingsites, je bestelt allerlei goederen, en je laat die opsturen
naar je eigen persoonlijk het Borderlinx-adres op Long Island vlakbij de JFK-luchthaven van New York. Al je goederen
worden verzameld in een "pod", een grote doos. Telkens wanneer de
Borderlinx-opslagplaats een aan jou gericht pakje ontvangt, kijkt men
de verpakkingsbon na om de waarde te bepalen, wordt het pakje
vervolgens in je pod geplaatst, en krijg je een e-mail melding van de
aankomst van het pakje. Via de Borderlinx-website kan je met je login
een overzicht krijgen van wat er in je pod zit, en een overzicht van de
BTW, de invoerrechten en de transportkosten die je zal moeten betalen.
Je krijgt dertig dagen de tijd om je pod op te vullen met koopwaar,
daarna moet je betalen voor de opslagruimte. Eens je beslist hebt om de
pod af te sluiten, wordt de pod onmiddellijk via DHL naar je adres in
Europa (of elders) verstuurd.
Ik heb het uitgeprobeerd. Ik bestelde drie paar Crocs Santa Cruz schoenen, een pakje Zazzle LinkedIn Profile Cards, een Jimi X Stealth kredietkaarthouder, twee MP3 voice recorders (een RCA RP5032 en een Coby MP-C854), en een boek via Amazon.com.
 
 
Naarmate de bestelde producten binnenkwamen bij Borderlinx, kreeg ik
e-mails en zag ik op de website een overzicht van de waarde van de
goederen en van de kosten. Soms klopte de waarde niet, omdat er geen
verpakkingsbon bij de zending zat. In dat geval schat Borderlinx de
waarde en nodigt je uit om de e-mail met de aankoopbevestiging van de
goederen naar hen door te sturen. Je kan die waarde dus zelf niet via
de website aanpassen, dat zou immers de mogelijkheid openen tot het
systematisch onderschatten van de waarde van de goederen en dus tot
douanefraude. Dat is ook een kwaliteitsargument dat Borderlinx
uitspeelt ten opzichte van sommige minder scrupuleuze concurrenten:
Borderlinx doet alles volgens het boekje, alles is wettelijk in orde
met BTW, douane, invoerrechten en facturatie. Bijgevolg loop je geen
risico's op boetes. Borderlinx is trouwens een Britse vennootschap, en
één van de bestuurders is een Belg: José Zurstrassen, oprichter van
Skynet en van Keytrade.
Alles samen woog mijn pod 4,1 kilogram en bedroeg de waarde van de
goederen 197,32 dollar. Logistiek verliep alles vlekkeloos. Zesendertig
uur na het afsluiten van mijn pod had ik de bestelde goederen bij mij
thuis.
Maar ben ik nu goedkoper af? Het antwoord: ja, nee, en niet van
toepassing, naargelang het soort goederen. Laat ik het met pro's en
contra's uitleggen:
PRO:
1) Sommige producten, zoals de Crocs Santa Cruz schoenen, zijn gewoon
nog niet in België verkrijgbaar. Denk ook aan de iPhone enz. Daar is er
dus geen vergelijkingspunt.
2) Amerikaanse leveranciers rekenen soms, vaak zelfs, nul dollar
verzendingskosten aan binnen de VS. Dat was bijvoorbeeld het geval met
mijn bestellingen bij Zazzle en bij Amazon. Als je dan verschillende
goederen op die manier bestelt, in de VS laat bundelen en gezamenlijk
laat overvliegen, kan je goedkoper af zijn.
3) Sommige producten zijn merkelijk goedkoper in de VS dan in Europa.
Hou echter rekening met de BTW bij het vergelijken van prijzen.
CONTRA:
1) Naargelang de waarde hoef je op boeken, CD's, papierwaren enz. soms
geen BTW noch invoerrechten te betalen bij verzending van de VS naar
België. Via Borderlinx betaal je op àlles BTW en zo nodig ook
invoerrechten.
2) De manier waarop Borderlinx "taxes and duties" berekent is niet
transparant. Ik wist op ieder moment wel hoeveel ik in totaal zou
moeten betalen, maar ik kreeg niet precies te zien hoe de BTW en de
eventuele invoerrechten werden berekend. Bij de zending zat ook geen
rekening van DHL noch een kostenberekening, want Borderlinx regelt
alles onderling met DHL. De enige facturen die bij de zending zaten,
waren de originele facturen of verpakkingsbonnen van de leveranciers,
en de proforma-facturen die Borderlinx opstelde met het oog op de
inklaring bij de douane. Maar misschien komt er later nog een overzicht
of een globale factuur via de post, wie weet.
3) Ik had verwacht dat ik één grote doos zou toegestuurd krijgen. In de
plaats daarvan kreeg ik vijf dozen thuisbesteld, alle vijf onder één en
dezelfde DHL-zending.
Borderlinx is daarbij niet zuinig opgesprongen met het te verzenden
volume. De eenvoudige enveloppes van Zazzle en van Jimi werden elk
afzonderlijk in een doos verpakt.
 
En DHL berekent uiteraard de verzendingskosten niet louter op het
gewicht, maar op het zogenaamde "volumetrisch gewicht" waarin ook
rekening gehouden wordt met het volume. Hadden ze de twee enveloppes in
de grote Crocs-doos gepropt, dan had het met drie dozen moeten lukken.
En het is niet dat ze dat omwille van de douane allemaal afzonderlijk
verpakken, want op elke doos plakt een etiket met "shoes, cards, case,
digital voice".
Waar verdient Borderlinx geld mee? Niet met die schamele 5 dollar voor
het openen van de klantenrekening,uiteraard. Ook niet met het verhuren
van de opslagruimte, want je moet pas na 30 dagen betalen, en iedereen
zorgt er natuurlijk voor dat hij binnen de dertig dagen alles in één
pod verzameld heeft. Dus, vermoedelijk, verdient Borderlinx wel op
kortingen en op commissies op de DHL-transportkosten. Of zitten er in
de transportkosten ook behandelingskosten van Borderlinx inbegrepen?
Het is niet duidelijk.
Ik betaalde aan Borderlinx 168,73 dollar. Daarin zitten dus transport
en "taxes and duties" inbegrepen. Ooit kon ik via de Borderlinx-website
zien hoe dat bedrag opgesplitst was in transport, taxes, en duties.
Maar die informatie is nu weg. Een historiek is er niet. Maar zoals
gezegd, misschien krijg ik ooit nog een factuur op papier.
Ik vergat bovendien de code in te tikken waarmee ik tien dollar korting
kon krijgen op mijn eerste zending. Die code krijg je toegezonden na je
inschrijving, nadat je die eerst vijf dollar betaald hebt dus.
O, nog iets wat ik ontdekte en waar je voor moet opletten: Paypal,
zogenaamd hét moderne betalingsinstrument van de eenentwintigste eeuw,
laat je toe om meerdere verzendingsadressen te koppelen aan je
rekening. Al die adressen moeten evenwel in je eigen land, België dus,
gelegen zijn. Ongetwijfeld omwille van wettelijke beperkingen, Paypal
is een soort bank en dient zich dan ook aan de strenge bepalingen
terzake te houden. Maar het is dus wel onvoorstelbaar dat een Belg bij
een betaling met Paypal niet via Paypal kan laten doorgeven dat de
goederen naar een Borderlinx-adres in de VS moeten gestuurd worden. In
de praktijk gaf dit tot nu toe bij mij geen problemen, omdat alle
shoppingsites waar ik mee werkte eerst je adres vragen en je pas daarna
laten betalen. Maar die Paypal-beperking wijst er toch maar weer op dat
we in het tijdperk van the global village soms nog met middeleeuwse toestanden te maken krijgen.
[auteur: Luc Van Braeckel]
|
