‘Vakbonden verliezen zich in details, ze zijn niet fundamenteel bezig met het Generatiepact’ (Roland Duchâtelet)

Dat zegt Roland Duchâtelet, Vlaams entrepreneur, CEO van halfgeleiderfabrikant Melexis, voorzitter van de maatschappelijke beweging Vivant en tevens voorzitter van eersteklassevoetbalclub Sint-Truiden, in de krant De Morgen. Duchâtelet -wiens laatste boek ' De weg naar meer netto binnenlands geluk heet' en waarin hij pleit voor 'een revolutie in onze hoofden' - werd lang aanzien als een vreemde eend in de (politieke) bijt. Gaandeweg winnen zijn ideeën veld en na de aansluiting van Vivant bij de VLD wordt deze uiterst succesvolle zakenman steeds meer au sérieux genomen. Duchâtelet doet in het interview een aantal interessante uitspraken aangaande het veelbesproken Generatiepact van de paarse regering:

Over hoe België omgaat met het Generatiepact: “De discussie wordt bijwijlen verkeerd gevoerd. Uiteindelijk zijn de eerste punten van het Generatiepact de belangrijkste: verlaag de belasting op arbeid en compenseer dat met andere inkomsten. Maar daar spreekt niemand over. Men is gestrand bij de brugpensioenen en het tijdkrediet."

Over de houding van de vakbonden: “Ze proberen wel constructief te zijn. Het ABVV misschien wat minder, maar er is een grote druk van de basis. Die reageert vanuit de eigen situatie, is bijvoorbeeld bang zijn brugpensioen te missen. Een pensioen van je 55 tot je 80 is natuurlijk geen realistische wens, maar daar hebben die mensen geen oren naar. En dat komt omdat ze een slecht begrip hebben van het probleem. Daarom is het ook zo belangrijk dat we met dit Generatiepact werk verschaffen, dat we zowel de werkzoekende als de werkgever belonen. Anders zetten we onze sociale zekerheid op het spel.”

Over de globalisering: “En dan is er nog de globalisering. Vijftien jaar geleden viel de Muur van Berlijn en daardoor is de hele wereld opengegaan. India en China, noem maar op, zijn er plots bijgekomen. Daardoor is de markt, ook de arbeidsmarkt, veel groter geworden. Het probleem is nu dat de financiering van onze sociale zekerheid op arbeid is gebaseerd. En die is te duur. In een gesloten systeem is dat geen probleem, maar dat wordt het wel in concurrentie met andere systemen. In China wordt helemaal geen belasting op arbeid betaald. Dat verstoort ons systeem, aangezien bedrijven beloond worden als ze delokaliseren.”

Over ons sociaal-economisch model: “ Ons systeem, dat vierkant draait, dateert nog van de industriële revolutie. Het is niet aangepast aan de nieuwe diensteneconomie. Net daarin moeten we ons specialiseren: het ruilen met elkaar. Maar op dit moment wordt dat beboet. Een werkloze die werk aanvaardt, wordt gestraft: hij of zij moet zijn uitkering inleveren en gaan werken voor nauwelijks enkele honderden euro meer. Wie nog werkt, verdient een standbeeld want je wordt bestraft met heel hoge belastingen.”

Over belastingen: “(...) je kunt het geld ook elders halen. Door bijvoorbeeld de consumptie te belasten. De maatschappij zit verkeerd. De vraag en het aanbod zitten verkeerd. Wie werkt wordt bestraft en wie werk verschaft ook. Nu is het noodzakelijk dat de ganse bevolking zegt dat Duchâtelet gelijk heeft en zegt dat dat nergens naar lijkt. In de politiek gebeurt dat voor een stuk. Want wat zijn pwa’s en dienstencheques anders dan een systeem om werklozen en werknemers niet langer te bestraffen.”

bron: De Morgen
auteur: Fabian Lefevere en Peter Goris

Share
STIJGERS & DALERS BEL20