Voetbalwereld blijft diep homofoob bastion

Wanneer zal een voetballer zich eindelijk als homo kunnen outen? Die vraag stelt zich de Britse krant The Guardian. Van de 4.000 in het VK actieve professionele voetballers zou er geen enkele homo zijn.

Over de homoproblematiek hangt de schaduw van Justin Fashanu, de enige Engelse voetballer in de lange geschiedenis van het Britse voetbal, die zich als homo outte. Maar nadat deze zwarte speler van Nottingham Forest het mikpunt van pesterijen werd van supporters, collega-voetballers tot zelfs van zijn trainer, pleegde hij in 1998 zelfmoord.

Ondertussen heeft de Engelse voetbalbond FA de lancering van een videoclip die komaf wil maken met de homofobie in de Britse voetbalstadions geannuleerd. Er is meer onderzoek naar het gevoelige onderwerp nodig, aldus de voetbalbonzen. Tegelijkertijd weerklinken in de Britse tribunes anti-homo zangkoren en zijn soortgelijke grapjes schering en inslag in de kleedkamers. Volgens de holebirechtenorganisatie Stonewall loopt de voetballerij in dit verband ver achter op andere sectoren van de maatschappij. ‘We sturen homo's en lesbiennes naar Afghanistan om er te vechten, maar wanneer de kleuren van Engeland moeten worden verdedigd op een wereldbeker zijn ze niet welkom'.

Ook in andere sporten komt op dat vlak stilaan beweging. Meer dan een maand geleden kwam rugbyspeler en recordinternational Gareth Thomas uit de kast. 'Het is niet eenvoudig om dit taboe te doorbreken', zei hij in de Daily Mail. Gareth kwam 100 keer uit voor Wales, waarvan 14 keer als aanvoerder. Hij werd door zijn collega-spelers verdedigd en ook de rugbywereld in het algemeen reageerde positief.

Grote sportlui die openlijk hun homoseksualiteit hebben toegegeven blijven zeldzaam. Onder hen: tennisspeelsters Martina Navratilova en Amélie Mauresmo en de Amerikaanse schoonspringer Greg Louganis.