'Waarom Facebook thuishoort in dezelfde rij als de gephotoshopte lijven die we in vrouwenbladen zien'

Op Facebook tonen we ons allemaal graag van onze beste kant. We krijgen keer op keer portretten van onbereikbare en perfecte levens voorgeschoteld die ons in vergelijking met onszelf steeds slechter doen voelen.

Alex Jordan, die sociale psychologie studeert aan de Dartmouth Tuck School of Business, observeerde maandenlang hoe zijn vrienden reageerden op berichten en updates die ze op Facebook lazen. Hij kwam tot een paar opmerkelijke conclusies:

1. De deelnemers aan Jordans onderzoek onderschatten voortdurend hoe slecht anderen zich voelden, wat die deelnemers zich op hun beurt tekens nog slechter deed voelen.  Ze logden aan op Facebook en zagen overal verleidelijke foto’s, succesvolle biografieën en opbeurende updates, wat de deelnemers ervan overtuigde dat zowat iedereen een perfect leven leidde, zijzelf uitgezonderd. Jordan verwijst in dat verband naar een beroemde quote van Montesquieu: "Mochten we enkel gelukkig willen zijn, dan zou dat niet moeilijk zijn, maar we willen gelukkiger zijn dan de anderen en dat is moeilijk omdat we ze bijna altijd gelukkiger inschatten dan ze in werkelijkheid zijn’. Sociale netwerken verergeren deze tendens.

2. Facebook maakt ons triester en eenzamer. Door ons leven voortdurend te vergelijken met (de beste momenten uit het leven van) anderen, gaan we onzelf als ‘losers’ zien. Vooral vrouwen zijn daar kwetsbaar voor.

3. De design van de site, de aanwezigheid van een ‘Like’-knop en de corresponderende afwezigheid van een ‘Hate’-knop (voor negatieve gebeurtenissen uit het leven) zorgen voor een constante accentuering van een door briljante spindoctors uitgedokterd vals, maar wel schijnbaar opbeurend gevoel. Niemand zal de dood van je hond ‘liken’, dat hij tot het einde dapper tegen de dood vocht, is wel 'likable'.

4. We doen er best aan Facebook in dezelfde rij te plaatsen als de gephotoshopte lijven die we op de cover van vrouwenbladen te zien krijgen. We zullen nooit zulke dijen hebben, omdat niemand zo’n dijen heeft. We zullen nooit zo gelukkig worden als onze Facebookvrienden, omdat niemand zo gelukkig is en we zullen nooit zo succesvol zijn als onze Facebookvrienden zich voordoen, omdat slechts weinigen zo succesvol zijn.

Conclusie: denk aan Montesquieu en wanneer je je slecht voelt gebruik Facebook dan voor zijn meest verheven doel: dikke, uitgezakte ex-geliefden terug te vinden.

Lees ook: De Facebook-fakers: het leven zoals het niet is

en

Hoe Facebook en Twitter ons veranderenden in een generatie zelf-geobsedeerde mensen die voortdurend een kinderachtige aandacht opeist