Waarom underdogs vaak winnen (in het tennis althans)

Tennissers blijken slechter te presteren zodra ze weten dat in de volgende ronde een topspeler op hen wacht. Dit effect is ontdekt door Jennifer Brown en Dylan Minor. Ze onderzochten 28.000 wedstrijden die werden gespeeld van 2001 tot mei 2010. Hun bevindingen schreven ze neer in de studie Selecting the Best? Spillover and Shadows in Elimination Tournaments.

De speltheorie, een tak van de wiskunde, heeft een dergelijk effect al voorspeld. De tennisdata bevestigen nu de theorie.

Stel dat Xavier Malisse in de eerste ronde van Wimbledon speelt tegen de nummer 20 van de wereld. Beiden weten dat wie doorgaat naar de volgende ronde het daar zal moeten opnemen tegen Roger Federer, die het toernooi al zes keer won. Malisse en zijn tegenstander schakelen dan een tandje terug omdat ze energie willen bewaren, zodat ze na eventuele winst meer kans maken tegen Federer.

Malisse is tegen de nummer 20 van de wereld de underdog. Voor de underdog is het minder schadelijk om energie te bewaren dan voor de favoriet. Hoe beter een speler is, hoe meer hij het krachtsverschil kan uitdrukken door wel voluit te gaan. De underdog profiteert er dus van als beide spelers niet voluit gaan. De krachtsverschillen worden genivelleerd.