|
Die vraag stelt het
NRC Handelsblad zich, naar aanleiding van het staatsbezoek van koningin
Beatrix aan ons land.
'Om te beginnen: respect en beleefdheid. Het eerste is in Nederland verworden
tot ’s lands meest misbruikte woord. Nederlanders roepen voortdurend om respect,
maar weinigen betonen het elkaar. In België is het als begrip nog niet
geërodeerd, net zo min als de aanverwante notie van beleefdheid.
In Antwerpen, slechts luttele uren van de Randstad, wordt de vreemdeling – en
die niet alleen – keurig met ‘u’ aangesproken.
Die beleefdheidsvorm hoort bij het aangename en precieze Vlaams, maar los
daarvan: wat een verademing vergeleken met het gejij in Nederland, waar het
weigeren van een tutoyement meteen als oorlogsverklaring wordt opgevat.
Deze wellevendheid vindt haar wortels mede in het onderwijs in België, waar het
op school veel geordender toegaat dan in Nederland. Menig Nederlander zal op
basis van uiterlijkheden (schooluniform en discipline) oordelen dat het
Belgische onderwijs ouderwets en achterhaald is. Maar de Belgen springen minder
onbesuisd om met dit belangrijke erfgoed. Ze besteden er meer geld aan (volgens
de OESO 6,36 procent van het bruto binnenlands product tegen 4,9 procent in
Nederland) en experimenteren er minder mee. Gezond conservatisme heeft ertoe
geleid dat Belgische leerlingen en studenten over het algemeen beter presteren
dan Nederlandse.
Vlaamse basisscholen in de grensstreek zijn populair bij Nederlanders. Vlamingen
daarentegen mijden Nederlandse scholen. Zo oefent ook de universiteit van Leuven
grotere aantrekkingskracht uit op Nederlandse studenten uit dan omgekeerd
Nederlandse universiteiten dat doen op Belgen.
Los van de culinaire prestaties der zuiderburen, genoegzaam bekend, springen nog
minstens twee zaken in het oog waarvan Nederlanders kunnen leren. Dat zijn de
gezondheidszorg en het openbaar vervoer. In België rijden de treinen en bussen
op tijd. Overheidsbedrijven hebben met goedkoop openbaar vervoer de mensen uit
hun auto gelokt. Het prijsmechanisme werkt in België – waarom in het Nederlandse
openbaar vervoer dan niet? Tot slot de gezondsheidzorg.
België heeft per duizend inwoners twee keer zoveel huisartsen en specialisten
als Nederland, en kent geen wachtlijsten. Nederlanders komen er langzaam achter
dat van alle Belgische zegeningen deze misschien nog wel de grootste is: een
goed functionerende gezondheidszorg die klaarstaat voor de patiënt.
België is het walhalla niet, uiteraard, maar het houdt Nederland wel een spiegel
voor. En die noopt tot bescheidenheid.'
|
