'Weg met de scheidsrechter'

Op 13 september 1995 ontvangt Dynamo Kiev in Oekraïne het Griekse Panathinaikos in het kader van een wedstrijd van de Champions League. In hun hotelkamer vinden de vier Spaanse scheidsrechters onder leiding van M. Lopez Nieto tassen met nertsjassen. Verder wordt hen 30.000 dollar beloofd indien Kiev naar de volgende ronde gaat.

De Franse voetbalscheidsrechter Bruno Derrien heeft een controversieel boek gepubliceerd over wat er zoal gebeurt in de coulissen van het internationale voetbal. De titel van het boek 'A bas l'arbitre' of 'Weg met de scheidsrechter' zegt genoeg over de teneur ervan. Nu het omkopen van scheidsrechters bij grote internationale matchen hopelijk achter ons ligt, gebruiken clubmanagers andere technieken om bij de scheidsrechters op een goed blaadje te komen staan. Sir Alex Ferguson, de manager van Manchester United bezorgt de scheidsrechters truitjes van de club indien ze naar zijn mening goed hebben gefloten. Toen de Franse scheidsrechter Gilles Veissière in 1998 tijdens een Champions Leaguewedstrijd tussen Man. U en het Grieks Olympiakos vijfmaal geel en eenmaal rood trok voor Griekse spelers, was Ferguson in de wolken. Hij feliciteerde Veissière openlijk en drong er bij verschillende instanties op aan om de Fransman ook op te roepen voor andere wedstrijden van Manchester.

Andere trainers pakken het subtieler aan. De befaamde Franse trainer Guy Roux, bijvoorbeeld. Die vroeg de scheidsrechter telkens opnieuw om kort voor de wedstrijd even de wedstrijdbal te checken. Een taak die hij veertiendaags in eigen handen hield. ‘Dat gaf hem de mogelijkheid om een aantal seconden de scheidsrechters en zijn lijnrechters een aantal tips in te fluisteren. Dingen zoals: ‘Ik heb twee uiterst snelle buitenspelers. Je kan niet geloven hoe vaak ze worden afgevlagd terwijl ze nooit buitenspel staan. Ze zijn zo snel.'

Ook vleselijke aanbiedingen blijven courant. Toen Derrien een wedstrijd van Moldavië moest fluiten in het kader van de kwalificatie voor het WK, werden de UEFA-officials door ‘4 goddellijke Moldavische creaturen' naar hun hotelkamer begeleid, allevier overduidelijk prostituées.

Volgens Derrien worden ook bij de scheidsrechters de financiële belangen steeds groter. Een scheidsrechter uit de Franse eerste klasse verdient tussen de 8.000 en 10.000 euro per maand.vNiemand is dus bereid zijn plaats af te staan. Doordeweekse Champions Leaguewedstrijden zijn goed voor een bonus van 4.000 euro extra. Verwaarloosbare bedragen vergeleken met wat sommige spelers opstrijken, maar toch genoeg om scheidrechters constant te laten rekenen.

Derrien heeft ondertussen de arbitrage gelaten voor wat ze was. Na tien jaar op topniveau te hebben gefloten werd hij na een incidentrijke Bordeaux-Lyon in 2005 gedegradeerd tot de tweede klasse.

[Gebaseerd op: L'Equipe]