'West-Europa werd een multi-ethnische maatschappij in een vlaag van zinsverbijstering'

‘West-Europa werd een multi-ethnische maatschappij in een vlaag van zinsverbijstering'. Dat schrijft de Amerikaanse journalist Christopher Caldwell in zijn boek ‘Reflection on the Revolution in Europe: Immigration, Islam and the West'.

Europese politici importeerden mensen om tijdelijke tekorten op de arbeidsmarkt op te vangen. Maar eens die jobs verdwenen bleven de immigranten zich vermenigvuldigen: Duistland telde in 2000 7,5 miljoen allochtonen tegen 3 miljoen in 1971, hoewel het aantal tewerkgestelde allochtonen nauwelijks toenam. Vandaag is zowat 10% van de West-Europese bevolking van allochtone origine; in bepaalde grote steden zelfs 30%.

En dat is niet het enige probleem. Politici gingen er van uit dat die migranten zich aan cultuur van hun nieuwe thuisland zouden aanpassen, maar het gros van deze mensen lijkt onassimileerbaar. Caldwell wijst daarvoor één oorzaak aan en die heet Islam. Midden jaren vijftig waren er in Europa praktisch geen moslims, vandaag wordt hun aantal tussen de 15 en 17 miljoen geschat. Immigranten hebben nu eenmaal grote families. Volgens Caldwell heeft de Europese Jan-met-de-Pet daar nu zijn buik van vol. Slechst 1 op 5 Europeanen denkt dat immigratie zijn land vooruithelpt en 57% vindt dat er teveel immigranten in zijn land zijn. Vele politici werden door deze cijfers genoodzaakt hun houding tegenover immiratie te verharden. Het hoofddoekendebat is daar een voorbeeld van.

Doch volgens Caldwell komt dit soort maatregelen te laat en stellen ze te weinig voor. Europa -met een sterk en snel verouderende bevolking (1 op 4 inwoners is ouder dan 60) - is geen partij voor het Islamitische zelfvertrouwen.  ‘Wanneer een onzekere, kneedbare en relativerende cultuur zich meet met een cultuur die geankerd, zelfzeker en gesterkt door een gemeenschappelijke doctrine is, is het meestal de eerste die zich aanpast aan de tweede,' besluit Caldwell.