Winterdepressie is sprookje

De pers (Standaard/Het Nieuwsblad) bericht vandaag dat winterdepressie is gesneuveld op het altaar van het wetenschappelijke onderzoek. Het hoogste aantal depressies komt niet voor in de wintermaanden maar in maart en oktober. Er is wel een sterke daling van de depressies in juli en augustus; dan zakken de cijfers terug tot 60 procent van de topmaanden. Dat meldt het maandblad Huisarts Nu, op basis van gegevens van huisartsen. Er lijkt wél een zeker verband te bestaan tussen depressies en een daling van het aantal uren zonneschijn. Vrouwen hebben tweemaal meer last van depressies dan mannen maar het aantal depressies is de laatste tien jaar niet erg gestegen.

onze commentaar :

Deze zgn. 'wetenschappelijke' bevindingen illustreren dat depressie niet enkel biologisch kàn verklaard worden. Het hele serotonine- en melatonineverhaal is slechts een fractie van wat een depressie allemaal kan inhouden. In onze 25 jarige praktijk en na meer dan 12.000 hulpgesprekken met depressieve cliënten, stellen we vast dat depressies zich meestal voordoen in overgangssituaties en -periodes. Periodes van verlies en afscheid ook. En...die volgen elkaar in een hectisch tempo op in onze manische cultuur. Mensen hebben dus geen tijd meer om veranderingen te assimileren.

Het veranderen van de seizoenen - maart, oktober maar ook juni en januari- roept latente depressies op. Net zoals veranderingen als een verhuis, scheiding, pensionering, ontslag of het krijgen van een kind,dat kunnen doen. Het zijn de aanleidingen (trickers) maar NIET de oorzaken. Dat vrouwen méér depressies zouden hebben dan mannen is larie! Vrouwen praten meer en gemakkelijker over hun depressieve gevoelens (projectie) en zoeken sneller hulp. Zij komen dan ook in de statistieken terecht. Mannen introjecteren (inslikken) meer en zullen te maken hebben met gemaskeerde depressies (drinken, lichamelijke problemen als maagzweren, hartinfarcten en zelfmoord...).

Dat het aantal depressies niet zou stijgen is een fabeltje. De Wereldgezondheidsorganisatie toont het tegendeel aan en ziet het aantal depressies - vnl.in de Westerse cultuur- stijgen tot het jaar 2020 tot 'volksziekte nr.1'. Momenteel zijn er al wereldwijd 340 miljoen depressies. Dat is bijna 5 maal zoveel als bijvoorbeeld het aantal Aidsgevallen (40 miljoen) en dementerenden (30 miljoen) samen ! Voor deze problematiek wordt (terecht) massaal onderzoek, financiële middelen en therapie gezocht.

Depressie, daarentegen is niet 'wetenschappelijk' op te lossen. Althans niet met de exacte wetenschappen... Het merendeel van de depressies is gerelateerd aan een overmate van constante dagelijkse stress en die is inherent aan onze leefwijze waarin economie belangrijker is geworden dan psychologie en welzijn. Depressieven barsten wél van het stresshormoon Cortisol e.a. stresshormonen. Tot de burn-out erop volgt.

Om de depressietsunami en het aantal zelfmoorden (1 miljoen wereldwijd op jaarbasis/7 dagelijks in België) in te dijken, zullen we dus onze leefgewoonten moeten veranderen en dat is contraproductief tav. ons economisch denken. Daarom zal er voor het eerst, spijtig genoeg, geen collectieve oplossing komen! Daarom ook, is er zoveel politieke onwil om dit gigantische 'gezondheidsprobleem' fundamenteel aan te pakken... Wetenschapsfilosofen voorspellen dat we nog 30 jaar zullen moeten wachten vooraleer ons economisch denken zijn hegemonie zal verliezen. Tot die tijd wacht ons nog veel psychische ellende...