Yasmine: een nieuw gezicht voor de pijnlijke epidemie van de zachtmoedigen

De zelfmoord van Yasmine schokt de culturele-en muziekwereld in Vlaanderen. De reacties van vrienden en bekenden zijn unaniem. Een lieve, betrokken, passionele vrouw is heengegaan.

Na het gezicht van de holebibeweging wordt Yasmine nu ook willens nillens, het gezicht van de pijnlijke epidemie van zelfmoord en depressie bij een jonge generatie twintigers en dertigers...

In België plegen 7 mensen per dag (geslaagd) zelfmoord. Het aantal pogingen daartoe bedraagt het vijftienvoudige. Dat is al jaren zo en toch kunnen we (of willen we ?) kennelijk maar de vinger op de wonde niet leggen; laat staan een goed preventiebeleid op poten zetten.

Ministeries en beleidsmensen weten niet wat ze moeten aanvangen met deze golf aan depressies en zelfmoorden. Ze vaardigen zelfs voorschriften uit naar de pers, om er toch maar niet té openlijk over te schrijven en te spreken. Om navolging te vermijden.

Ongetwijfeld zal Yasmine de volgende dagen en weken inderdaad navolging krijgen. Maar dat is dan maar een ‘aanleiding' van iets wat al langer bij de navolgers te gebeuren stond.

Zelfmoord komt trouwens niet uit de lucht vallen...

Agressie

In bepaalde persvoorschriften en preventienota's wil men van het woord ‘moord' af. Men spreekt liever over zelfdoding of suïcide. De eufemismen die gebruikt worden voor het ‘vrijwillig uit het leven stappen' -alsof je van de bus stapt- zijn veelvuldig. Nochtans drukt het woord zelf-moord zeer goed uit waar het om te doen is: agressie.

Zij die zelfmoord plegen zijn vaak zachtmoedigen, dromers, poëten, liefdevolle en aardige mensen ook. Zij zijn vaak té lief. Wat ze gemeen hebben is dat ze niet met agressie, boosheid, frustratie en irritatie overweg kunnen. Men introjecteert deze gevoelens en maakt er een bom van. Een tijdbom. De gevolgen op termijn zijn niet te overzien of in te schatten. Daar moeten we onze jeugd in helpen. Zelfmoord heeft met emoties te maken.

Verlies

Het moment waarop de bom ontploft is meestal een verlieservaring. Het stopzetten van een relatie, het verliezen van werk, een ontslag, verlies van gezondheid, materieel verlies... is dus de ‘aanleiding' tot de zelfmoord, niet de oorzaak. Die ligt al veel vroeger. In het niet uiten van pijnlijke, moeilijke en vooral boze emoties.

Een jonge generatie heeft ook niet geleerd om met verlies om te gaan. De generatie van winnaars heeft de ‘losers' zelfs lang uitgelachen en weggepest. Alsof alles alleen aan hen lag. Tot men zelf met verlies in het leven geconfronteerd wordt. In de volgende decennia zal dit een bijzonder moeilijk thema worden voor jongeren. Men zal niet kunnen bereiken waarvan men droomde. Men zal ook moeten inleveren op materie, succes, aanzien, glamour en glitter. Onze samenleving zal met ernstig verlies moeten leren leven.

Yasmine had het zogezegd. ‘allemaal' : de look, het succes, het aanzien...maar als men de liefde niet (meer)heeft, klinkt dit alles natuurlijk hol en leeg. Keihard werken is voor sommige mensen dan een poging om aan het gemis te ontsnappen. Nochtans is dat vaak een spreekwoordelijke druppel die de emmer nog meer doet overlopen. Men ‘maskeert' enkel de pijn, het verdriet en de woede. Maar men ver-werkt ze niet.

Geen Schijn maar Zijn

Een vaststelling is dat onze wereld aanzet tot bovenmenselijke prestaties, die op den duur niet vol te houden zijn. Heel wat jongeren die ‘erbij willen horen', gaan tot het uiterste van hun reserves. We applaudiseren hiervoor dan... Wat ze te zien geven is dan ook vaak niet wat of wie ze ‘zijn'. Deze schizofrene wereld waarin ze moeten leven gaat natuurlijk vereenzamen.

In de showwereld, de businesswereld, de sportwereld, de politiek... lopen heel wat mensen rond die dus niet helemaal ‘echt zijn'. Zelfs onze bankenwereld bleek recent nog een kaartenhuisje.

De lat moet dus op mensenmaat. Succesvol, beroemd en rijk zijn heeft een kostenplaatje. Een keerzijde.

Yasmine, was, zoals ze in een van haar liedjes zingt ‘fragiel'.

Wij moeten een hele generatie behoeden om nog langer stoer te zijn. Anders zullen er nog vele slachtoffers volgen...

Er zijn vele van onze jongeren 'fragiel' en breekbaar. Er moet meer aandacht voor komen !