Zuid-Afrika: verkrachtingshoofdstad van de wereld

‘Zuid-Afrikanen zijn geen fijne mensen,' schrijft Jacob Dlamini in Business Day. ‘Onze straten zijn dodelijk: we denken geen twee keer na vooraleer we de trekker overhalen, iemand een klap voor de kop verkopen of een mes trekken. Ook iemand van de weg rijden is dagelijkse kost.' Maar kan het waar zijn dat één op elke vier Zuid-Afrikaanse mannen een verkrachter is? Uit onderzoek van het Medical Research Council blijkt dat 28% van de respondenten al ooit een vrouw of meisje verkracht heeft; de helft ervan zelfs meer dan eens.

'Het is amper te bevatten want het betekent dat vele mensen die ik zelf ken schuil gaan achter de gezichten die door deze statistieken worden ontbloot. De door de onderzoekers gebruikte methodologie lijkt correct. De trieste waarheid is dat dit land in oorlog is met zichzelf en dat onze vrouwen en kinderen aan het front staan.'

‘We kunnen ons wel vragen stellen bij de gebruikte methodologie,' schrijft Justice Malala in The Times. De ondervraagde mannen komen allen uit de extreem arme gebieden rond de Oost-Kaap en KwaZulu-Natal. De resultaten mogen daarom niet zomaar lukraak over het ganse land worden ge-extrapoleerd. Toch denkt niemand eraan de resultaten van de studie in twijfel te trekken en daarvoor is een goede reden.

In een land waar jaarlijks 52.000 verkrachtingen worden gerapporteerd, lijken die cijfers opeens pijnlijk realistisch. Maar wat het meest shockeert is dat niemand zich aan deze cijfers lijkt te ergeren. Daags na hun publicatie waren de media ze al weer vergeten; een gevolg van een onder Zuid-Afrikaanse mannen gangbare en alomverspreide seksistische cultuur, die actief wordt aangemoedigd door de heersende klasse. 'Kijk maar 's naar onze pasverkozen president Jacob Zuma, een polygaam en notoir vrouwenloper, die zelf ternauwernood aan een veroordeling voor verkrachting ontsnapte.'

De kern van het probleem ligt in de zogenaamde ‘inwijdingsscholen', waar jongen mannen worden besneden, schrijft Sonya Bell in Cape Times. De Xhosa (inwoners in de Oost-Kaap-provincie van Zuid-Afrika) beschouwen de besnijdenis als de inleiding tot de mannelijkheid, en elk jaar opnieuw trekken duizenden jongeren naar deze illegale bijeenkomsten ergens ten lande. Er vallen veel slachtoffers, want de besnijdenis wordt vaak uitgevoerd met botte en niet gesteriliseerde messen, maar even erg is de verachtelijke  attitude die deze jongeren aan de dag leggen waar het vrouwen betreft.  

Ze worden aangemoedigd om seks met een vreemde te hebben om de penis te reinigen en ‘te zien of het werkt'. Ze zoeken daarom naar overspelige vrouwen, die ze minderwaardig achten, of verkrachten een vrouw. Ook in de townships (foto - woonplaats voor de zwarte bevolking, aan de randen van een stad) is verkrachting een onderdeel van het initiatieritueel voor jongeren die lid van een straatbende willen worden.

Zolang Zuid-Afrikaanse mannen deze verderfelijke praktijken niet beëindigen, zullen Zuid-Afrikaanse vrouwen nooit veilig zijn.