Crisis in de luxehotels: Hoe besparen zonder je merk pijn te doen?

‘In het laatste kwartaal van vorig jaar begon het. Bedrijven heronderhandelden onze prijzen in functie van de crisis, ook particulieren stelden zich prijsbewuster op. We hadden niets anders verwacht. Dan, in december, viel alles gewoon stil.'

Dat zegt Lisa Grossberg, die general manager is van het vijfsterren Buckingham Hotel in New York. Haar verhaal wordt bevestigd door cijfers van Smith Travel Research, een marktleider in statistisch onderzoek in de hotelsector . Voor de tweede week van januari lag de ‘gemiddelde omzet per beschikbare kamer'- een geijkt begrip in de sector-  in de VS 16,4% lager dan een jaar eerder. De gemiddelde bezetting daalde met 12,9% en de gemiddelde kamerprijs met 4%. Luxehotels ondergaan nog grotere dalingen. In dit segment daalde de gemiddelde bezetting met liefst 24,4%, de kamerprijs met 8,9%.

Ook de zakenwereld heeft ondertussen de nodige maatregelen getroffen om besparingen te realiseren op reisbudgetten. Vijfsterrenarrangementen zijn vervangen door viersterrenhotels, waaronder de populaire Sheraton- en Hiltonformules. Een kamer in een van deze twee hotels kost vandaag gemiddeld 140 dollar, vergeleken met 270 dollar een jaar geleden. Maar de meeste ketens trachten via een aantal 'uitzonderlijke aanbiedingen' vooralsnog te verbergen dat ze hun prijzen hebben laten zakken.

Om met dit soort ketens te concurreren moeten luxehotels zich creatief tonen: bepaalde extra's zoals parking, internetgebruik en het gebruik van een fitnessruimte zijn in tegenstelling tot vroeger in de prijzen begrepen. Maar de kunst blijft om besparingen door te voeren zonder je imago en je merk te beschadigen. De Aloft-keten, die eigendom is van Starwood Hotels,  heeft bijvoorbeeld de geborduurde logos op badhanddoeken veranderd van twee kleuren in een kleur grijs. Dat brengt op jaarbasis 7.000 dollar aan besparingen op. Marriott en Ritz-Carlton besparen dan weer op verse bloemen in de lobby's.

‘Dit is een crisis zoals ik ze nooit gekend heb,' besluit Grossberg, die het Buckingham Hotel overnam in juni 2001, drie maanden voor de aanslagen van 11 september. ‘Deze crisis is angstaanjagend, want ze beperkt zich niet tot een stad of een bepaalde industriële sector.  Ze is anders dan al wat we ooit gekend hebben en niemand weet wanneer de bodem zal worden bereikt. Tot het zover is blijft het ‘the survival of the fittest'.

[Gebaseerd op: New York Times]