Rijken wonen liefst in Zwitserland

De meeste rijken leven het liefst in Zwitserland. Dat blijkt uit de Mobile Wealthy Residency Index, die door de Londense vermogensadviseur Scorpio Partnership werd opgesteld. Londen en Singapore staan op plaats twee en drie. De index houdt rekening met een elftal criteria, waaronder uiteraard belastingen, maar ook economische stabiliteit, studiemogelijkheden voor kinderen, cultuur, infrastructuur, werkgelegenheid en zakenaanbiedingen. Voor de rijken biedt Zwitserland ongeveer alles voor iedereen, concludeert Scorpio.

Traditiegetrouw zijn lijstjes met de ‘Beste plaatsen om te leven' veelal een verzameling van plaatsen waar niemand wil leven. Maar Zwitersland heeft veel van zijn succes te danken aan de val van Londen, zegt Scorpio. De rijken hebben het de afgelopen maanden te hard te verduren gekregen in Groot-Brittannië en Londen betaalt daar nu de prijs voor.

Zowat de helft van rijkste mensen die in Zwitserland ‘wonen' zijn buitenlanders: , Ikea-magnaat Ingvar Kamprad, de Rus Viktor Vekselberg van het aluminiumimperium Sual, Ernesto Bertarelli (die zijn biotechbedrijf Serono aan het Duitse Merck verkocht), de Nederlandse familie Brenninkmeijer (C&A) en de Griekse bankiersfamilie Latsis. Ook de Nederlandse Charlene de Carvalho-Heineken heeft haar domicilie in het Alpenland.

Toch is het Zwitserland niet onbesproken: begin 2007 merkte Knack-directeur Rik Van Cauwelaert nog op dat ‘alleen nog afgezette dictators, Russische maffiabazen en internationaal gezochte wapenhandelaars een onderkomen vinden in Zwitserland, als ze maar over een goedgevulde bankkluis beschikken'. Eind 2006 keurden de Zwitsers na een referendum immers de meest hardvochtige asielwetgeving in heel Europa goed. Wie in Zwitserland asiel aanvraagt moet voortaan vrijwel meteen geldige papieren, uitgereikt door het land van herkomst, kunnen voorleggen. Een asielzoeker die wordt geweigerd, zelfs een minderjarige, riskeert een tot twee jaar cel. Ook met het uitreiken van werkvergunningen zal Zwitserland voortaan een verschil maken tussen buitenlanders van Europese origine en allochtonen.