GM's onfortuinlijke e-auto-avontuur

De spectaculaiire ondergang van GM - op dat ogenblik 's werelds grootste automobielconstructeur- werd onder meer veroorzaakt door te weinig commerciële aandacht voor kleinere, zuinigere en milieuvriendelijke auto's. Dat is de algemene consensus. In werkelijkheid had GM reeds midden jaren negentig zijn nek ten belope van 1 miljard dollar (te ver) uitgestoken met het op de markt brengen van het EV1-model. In die tijd de eerste en meest geavanceerde elektrisch aangedreven auto.

Tijdens de periode 1996-1999 werden in totaal 1.117 stuks gebouwd. Een eerste versie met lood-, een tweede versie met NiMH-batterijen. De tweede versie had een reikwijdte van 120 tot 240 km voor een laadtijd van 8 uur. Zelfs volgens huidige normen een meer dan acceptabele prestatie. De auto's werden geleased aan prijzen rond 450 dollar per maand. Aankopen was niet mogelijk. Ook huidige E-auto's worden bij voorkeur met leasecontracten aangeboden. GM's EV1 kon toen reeds worden geleverd met een systeem van inductieve lading van de batterijen. Wel stationair, niet al rijden.

1.117 auto's over een periode van drie jaar was uiteraard te weinig om het project financieel overeind te houden. In 1999 werd de productie stopgezet. Het project bleef als dusdanig nog een tijd in de koelkast. In afwachting van een mogelijke opleving van de vraag of een technologische doorbraak op gebied van meer performante batteriijen. Einde 2003 werd het project dan toch definitief stopgezet.

GM maakte eenzijdig een einde aan de nog lopende leasecontracten. De voertuigen werden bij de klanten opgehaald en naar het autokerkhof gebracht. Foto's van hoog opgestapelde EV1 wrakken gingen de wereld rond.

GM had verschillende redenen om niet in te gaan op het verzoek van blijkbaar tevreden klanten om mits betaling van de  restwaarde, de auto in bezit te nemen. Zoals de wettelijke verplichting om gedurende vele jaren wisselstukken, onderhoud en garantie te  leveren. Bovendien was er zeker de vrees voor dure "product liability" processen. Er waren op dat ogenblik reeds enkele gevallen bekend van in brand gevlogen voertuigen.

Waarom EV1 ?

EV1 was op de eerste plaats een  antwoord op wettelijke voorschriften waarbij 2 per cent van  in Californië  verkochte auto's ZEV's moesten zijn. (Zero Emission Vehicle). Oplopend tot 10 per cent in 2003.  Een verplichting die later werd ingetrokken nadat uit de teleurstellende verkoopcijfers van de EV1 was gebleken dat de voorgestelde percentages commercieel onhaalbaar waren. Sommige onderzoekers beweren dat GM, in samenspraak met andere constructeurs, de EV1 opzettelijk heeft doen floppen. Om zodoende de onhaalbaarheid van de Californische wetgeving te bewijzen. Wat uiteraard is gelukt.

Blijft het feit dat marktonderzoek de commerciële mogelijkheden van elektrisch aangedreven auto's duidelijk had overschat. Marktonderzoek met   milieugerelateerde aspecten is door de band  onbetrouwbaar. Onderzoek  naar de bereidwilligheid spaarlampen te kopen  is daarvan  het  klassiek voorbeeld. Ook de z.g 'handraisers" en "early adopters" technieken blijken weinig betrouwbaar bij onderzoek naar het marktpotentieel van een nieuwe technologie of geavanceerd product. "Handraisers" zijn potentiele klanten die bijzonder snel en enthousiast reageren op een eerste contact met een nieuw product. "Early adopters" voelen zich onweerstaanbaar aangetrokken door nieuwe technologiën of de toepassingen ervan. Bij het initieel onderzoek naar het marktpotentieel van de EV1 lagen die aantallen aanzienlijk hoger dat wat uiteindelijk de werkelijke omvang van de vraag zou worden. Een ontwikkeling die zich dreigt te herhalen bij de marketing van de huidige generatie E-autos'.