 Nu exact een week geleden nam de voorzitter van Dexia, onze oud-premier Dehaene, de klassieke rol van zonlichtontkenner voor zijn rekening. Nadat de raad van bestuur van Dexia bijeen was gekomen verklaarde hij "dat in tegenstelling tot alle geruchten de raad van bestuur en de aandeelhouders elk splitsingsscenario voor de groep uitsluiten". Een week later is de beurswaarde verpulverd en moet de boel met het mes op de keel verkocht. (Wouter Verschelden in De Morgen)
(Dexia redden) betekent nog maar eens garanties geven die elke Belg tot 6.000 euro kunnen kosten. Dat betekent dat we een deel van de rommel die in Frankrijk werd veroorzaakt, mee betalen en opruimen. Cynisch kan je stellen dat het vooral de bankiers zijn die (perfide) lessen hebben getrokken uit de bankencrisis van 2008. Waarom zou de bank geleerd hebben voorzichtiger te zijn en haar toxische portefeuille sneller op te kuisen? Als puntje bij paaltje komt, springt de overheid toch weer bij. (Isabel Albers in De Tijd)
De overheid heeft (...) boter op het hoofd. We hebben in het geval van Dexia ook te maken met grootschalige misleiding van de kleinere belegger. Midden mei 2011 speculeerde de vice-voorzitster van de Gemeentelijke Holding, Anne-Sylvie Mouzon (PS), in Le Soir nog op een koers van 8,27 euro! Wie daarin is geluisd, is zijn geld kwijt. De financiële waakhond FSMA deed er het zwijgen toe. (Paul Huybrechts in De Standaard)
Als premier Yves Leterme beweert dat niemand een cent zal verliezen, wat hij deze ochtend op Radio Eén effectief deed, dan bedoelt hij: niemand, behalve de belastingsbetaler. We betalen allemaal voor Dexia. (...) Dexia dreigt vooral ten onder te gaan als gevolg van een waanzinnige bankstrategie waarbij in de stijl van een heus hefboomfonds een onwaarschijnlijke leverage in de hele balans ingebouwd werd. Enorme volumes aan korte termijn-funding werden gebruikt om kredietverlening op langere termijn te stutten. (Johan Van Overtveldt in Trends)
De Frans-Belgische financiële groep Dexia verdwijnt dus met baten en verliezen. Rekeninghouders genieten van de staatsgarantie van 100.000 euro. Maar er zullen in België vele andere slachtoffers vallen. De aandeelhouders vooral. Daar vinden we de gemeenten en de christelijke mutualiteiten terug, evenals de Belgische staat en de Gewesten die in 2008 in het kapitaal stapten. Voor al deze partijen gaan miljarden euro’s in rook op. Wat een verspilling! (Ariane Van Caloen in La Libre)
Niemand hoeft zich te verwonderen dat de mediatisering van het dossier Dexia vooral vanuit Frankrijk is gestuurd. (...) Daar is de verkiezingscampagne voor de presidentsverkiezingen van 2012 al ingezet en dreigt rechts flink de les te worden gespeld door de andere kandidaten, vooral waar het betreft de banken en de financiële crisis in het bijzonder. En met name omdat Pierre Mariani, die de herstructurering van Dexia moet leiden, een vertrouweling van president Sarkozy is. (Martine Maelschalk in L'Echo, registratie vereist)
Vandaag moeten we erop vertrouwen dat onze beleidsverantwoordelijken ook lessen getrokken hebben uit de vergissingen van de Ierse overheid die de bevolking garant liet stellen voor de hele banksector. Wat toen verkocht werd als de 'goedkoopste bankenredding ooit' staat nu al in de geschiedenis geboekt als de introductie van de schuldslavernij voor de Ierse bevolking. Laten we niet vergeten dat elke maand 3.000 Ierse jongeren hun heil elders zoeken, waardoor diegenen die achterblijven nog meer opdraaien voor schulden die hen werden opgedrongen. (Ivan Van de Cloot in De Morgen)
|
