'Starbucks vernietigt het gemeenschapsleven'

Starbucks beloofde ons de droom van een nieuwe en betere samenleving, waar mensen met een kop koffie in de hand gezellig aan een tafel konden keuvelen en werken; een plek die het midden hield tussen een kantoor en thuis, maar volgens professor Simon van de Temple University in Philadelphia, blijkt deze belofte gestoeld op een illusie.

Starbucks heeft ondertussen 16.000 vestigingen en heeft zijn reclame altijd gebaseerd op het samenbrengen van mensen. ‘Klanten creëren onmiddellijk hun eigen afgesloten ruimte. Men komt binnen, opent zijn laptop, zet zijn oortjes op en dat is het. Je kan onmogelijk nog meer alleen zijn in het openbaar, zelfs als je dat zou willen,' aldus Simon, die voor zijn boek ‘Everything but the Coffee: Learning about America from Starbucks', 425 Starbucksvestigingen bezocht in negen verschillende landen en er uitgebreid met klanten sprak.

Zelden zeg hij enige vorm van conversatie of interactie. ‘Er bestaat geen groter contrast met de Britse koffiehuizen die in de 18e en 19e eeuw mee aan de wieg van de democratie stonden.'

Ook de hoge prijzen en de locaties van de Starbucksvestigingen -meestal in meer begoede wijken- remmen de natuurlijke interactie af. Nog volgens de professor is het succes van het merk niet te wijten aan de koffie maar wel aan het imago en de identiteit die de klanten zich aanmeten. 'Gewone mensen kijken op naar mensen die een Starbucks-koffie in de hand houden. Het is een teken van succes.'