Incrementeel evolutionair algorithme: zoek-het-zelf-uit software

Christopher MacLeod en zijn collega's van de Robert Gordon University in Aberdeen (Schotland) ontwikkelden een eenvoudige robot met twee pootjes die 180 graden kunnen draaien. Met behulp van zogenaamde kunstmatige intelligentie software moest het robotje dan trachten de langst mogelijke afstand af te leggen in 1000 seconden. De software werkt zodanig dat hij lukraak allerhande bewegingen uitvoert, doch hij onthoudt enkel die bewegingen die goed werken. In het begin kantelt en spartelt het ding, maar al gauw leert het over de tafel te sprinten. De berekeningen die de robot maakt noemt met het incrementeel evolutionair algoritme. Het is het equivalent van de hersenen.

De nieuwigheid zit in het feit dat - zonder de software te wijzigen - het robotje kan voorzien worden van extra ledematen of sensoren, precies zoals de dieren over miljoenen jaren evolueerden en steeds complexer werden. De software ontdekt het nieuwe attribuut en experimenteert ermee totdat er iets nuttigs mee kan worden gedaan. Incrementeel staat dus voor de extra attributen die kunnen gebruikt worden en evolutionair voor beter functioneren of overleven. Met twee rechte pootjes ontdekt het ding dat het best huppelt, met kromme pootjes dat het best kruipt en met vier pootjes dat het best stapt zoals een zoogdier. Totnogtoe diende de ganse programmatie overgedaan te worden als er iets aan een robot werd veranderd. (Image: Robert Gordon University)

[Bron: NewScientist]