De fixie: een Arabische volbloed onder de fietsen

Ruim twintig jaar nadat de Fixies - dat zijn racefietsen zonder versnellingen, remmen en freewheel- de Verenigde Staten veroverden begint die mode ook naar onze contreien over te waaien. In de VS en het VK ontstond de beweging begin jaren negentig en werd ze opgericht in de schoot van de koeriers, die een middel zochten om het budget dat ze aan hun transportmiddel konden spenderen zo laag mogelijk te houden. Ze begonnen beetje bij beetje hun fiets te ontdoen van al wat niet strikt noodzakelijk was. Deze minimalistische look begint nu - 20 jaar later- ook in onze contreien een echte mode te worden.
De rij-ervaring blijkt voor al wie met een fixie rijdt een aangename verrassing: de fiets volgt gedwee elk commando dat de bestuurder hem opdraagt: de fietser oefent ook een grotere controle uit op de snelheid, omdat de fixie versnellingen, noch remmen heeft en de trappers in directe verbinding staan met je achterwiel. Uitrijden is er dus niet bij; zolang je achterwiel beweegt, bewegen je trappers. En je benen maar beter ook.

Hoewel voortdurend getrapt moet worden, is de inspanning minder zwaar dan met een klassieke fiets omdat iedereen op zijn eigen ritme rijdt en de fiets een pak lichter is dan wat traditioneel in de handel verkrijgbaar is.
Werden de fixies oorspronkelijk vooral vervaardigd uit (dure) afgedankte koersfietsen, dan bestaat vandaag een grote variatie in stijl en aanpassingen. Velen kiezen als basis voor een klassieke fiets omdat de essentie van de fixie een kwaliteitskader is, dat naar believen kan worden aangepast. In feite is de fixie een vélo à la carte.
De Antwerpse fietsenmaker Guépard gaat nog een stap verder en maakt fietsen op maat, waarbij het kader wordt vervaardigd aan de hand van de lichaamsbouw van de toekomstige eigenaar. Deze laatste kiest daarna alle onderdelen die hij op de fiets wil. Elke fiets is dus een uniek exemplaar en wordt geleverd met tatouagetekeningen die worden aangbracht door de kunstenaar Jean-Luc Moerman.

'Het gaat dus wel degelijk om een luxeproduct. 'Sommige mensen rijden er elke dag mee; anderen hangen het gewoon als versiering op aan de muur van een loft,' aldus Philippe Van Eekhout.