De Midasformule: hoe Hollywood keer op keer kaskrakers produceert

Niet Steven Spielberg of George Lucas schreven het recept voor de Midasformule, die de filmwereld keer op keer kaskrakers oplevert. Het was Walt Disney himself die in 1937 voor het eerst alle 9 vereisten voor filmsucces bundelde toen hij Sneeuwwitje en de 7 Dwergen produceerde.

De kenners vreesden dat Disney rechtstreeks op een fiasco afstevende, omdat zijn film enkel op een kinderpubliek gericht was, een kleine fractie van de Amerikaanse bevolking. Maar al gauw bleek dat ze zich hadden vergist, want Sneeuwwitje en de 7 Dwergen werd de eerste film in de geschiedenis die 100 miljoen dollar zou opbrengen.

Hoewel de eerste toeschouwerscrisis Hollywood pas rond 1950 zou treffen - toen de aan film verslaafde Amerikanen massaal de filmzalen begonnen in te ruilen voor het comfort van hun eigen televisietoestel- demonstreerde Disney de magische kracht die tekenfilms op kinderen uitoefenen. Keer op keer wilden ze de film opnieuw zien. Sneeuwwitje en de 7 Dwergen  was ook de eerste film in de geschiedenis die een eigen soundtrack had waarvan het liedje ‘Some Day My Prince Will Come’ een wereldhit werd.

De toekomst van Hollywood lag dus niet in het efficiënter benutten van filmsets, maar in het creëren van films met hoofdrolspelers die ten gelde konden worden gemaakt via dure licenties voor merchandising en themaparkattracties.

Films als The Lion King, Toy Story, Shrek, Star Wars, Lord of the Rings, Harry Potter en vele anderen combineren volgens de Amerikaanse Hollywoodspecialist Edward Jay Epstein, auteur van het boek The Big Picture, de 9 elementen voor succes, die hij de Midasformule noemt en door bijna alle voornoemde prenten wordt gedeeld:

1). De film is gebaseerd op een kinderboek, tekenstrip of een jeugdserie.
2). Een kind of een tiener speelt de hoofdrol.
3). Het gaat om een sprookjesachtig verhaal waarin een zwakke of kwetsbare jeugdfiguur wordt omgevormd tot een sterke, zelfzekere held.
4). De hoofdrolspelers zijn seksloze wezens die hooguit een platonisch liefdesavontuur beleven. Bloot, passie, seksuele handelingen en ongepast taalgebruik zijn uit den boze.
5). De hoofdfiguren lenen zich tot merchandising of het produceren van spelletjes en poppen.
6). De conflicten waarin de protagonisten verzeild raken zijn bloed- en geweldloos genoeg opdat de film de klassering ‘Kinderen Toegelaten’ kan krijgen.
7). Er is een happy end, waarbij het goede het kwade overwint (en de deur wordt opengezet voor een vervolg).
8). De hoofdrolspelers etaleren bovennatuurlijke krachten, die worden gerealiseerd door het gebruik van digitale technieken.
9). De hoofdrolspelers zijn zelden supersterren; toch niet in die mate dat ze op voorhand miljoenen dollars moeten worden betaald of grote percentages van de brutowinst kunnen opeisen.

Films die via de Midasformule worden gemaakt, winnen zelden Oscars, besluit Epstein, maar het zijn deze films die de studio’s in leven houden.