De zaak Ilse Uyttersprot: schuift België stilaan op richting gore Engelse tabloïdpers?

Een door een amateur opgenomen videofilm waarin de burgemeester van Aalst, Ilse Uyttersprot, te zien is terwijl ze op een torengebouw ergens in den vreemde de liefde bedrijft met haar toenmalige vriend, was gisteren op internetsites van heel wat traditionele binnenlandse en buitenlandse media te zien. Wat was de nieuwswaarde ervan en waarom duikt het filmpje nu - 4 jaar nadat de opname werd gemaakt - op het internet op?

Iedere hoofdredacteur ziet gelijk in dat met het plaatsen van zo'n stukje geen enkel journalistiek belang gediend is. Het is alleen maar vuilpijperij en sensatiezucht, schrijft Joost Niemoller op De Dagelijkse Standaard. (...)  In de politiek worden er vaak vuile spelletjes gespeeld. Het treurige is dat journalisten zich daar graag voor laten lenen. En dat de dader altijd op het kerkhof ligt. Kijk, dat is een verhaal wat ik nog wel zou willen lezen. Welke spindokter heeft er mee lopen leuren? Ik zou het in dit geval een goede zaak vinden als die bronnen nu eens openbaar gemaakt worden. Bah, wat een smerig zaakje.

Aurore Peignois (RTL) stelt zich op haar blog vragen bij deze vorm van journalistiek die ze omschrijft als ‘quelque peu « british »’. Totnogtoe waren Belgische mandatarissen bespaard gebleven van pseudo-seksschandalen wanneer deze geen invloed hadden op hun werk. Ze verwijst naar het artikel 5 van de Franse Journalistencode "Inzake faits divers genieten de media van een grote vrijheid, maar moeten ze het privé-leven van de betrokkene respecteren, uitgezonderd indien er een publiek belang is om bepaalde aspecten ervan te onthullen’.

De media bestaan niet enkel om door te vertellen wat de politici te melden hebben. Dat zou te makkelijk zijn, schrijft journalist Mateusz Kukulka op zijn blog. Wanneer men een publiek persoon wordt, wordt alles wat men in publiek doet publiek. (...) In dit geval zijn de beelden op een openbare plaats opgenomen. Mochten die beelden bij haar thuis zijn opgenomen, dan zouden ze niet door diezelfde media zijn verspreid.

Op de vraag waarom steeds meer van dit soort berichten in de media opduiken, antwoordt Jean-Jacques Jespers, professor journalistiek aan de ULB, "dat het een van de functies van de media is om sociale verbondenheid te creëren door informatie te publiceren die op zich weinig voorstelt, maar die gesprekken uitlokt op kantoor, trein, enz... "

Dat de betrokkene zelf niet vies is van publiciteit bewijst haar Twitteraccount, waar ze gretig aan de mediastorm deelneemt en zelf de hashtag "towergate" gebruikt, schrijft La Libre Belgique. Zeker niet de attitude van iemand die de zaak in de doofpot steken wil.