 Ryan Giggs, de Welshman die als dé gouden boy van zijn voetbalgeneratie mag worden beschouwd, wil het microblogplatform Twitter voor de rechter dagen nadat zijn naam via dat sociale medium bekendraakte in een overspelaffaire die de Man. Utd.-speler met een Britse realityster zou hebben gehad.
Giggs dacht de verhalen over de affaire de kop in te kunnen drukken door een 'superinjunction'. Dat is een gerechtelijk verbod voor de media waardoor die op geen enkele wijze mogen berichten over de desbetreffende kwestie. Maar via het anonieme account @injuctionsuper op Twitter gebeurde dat alsnog wel en bleek die 'superinjunction' niet meer dan gatenkaas. 75.000 mensen tweetten zijn naam en nog eens 80.000 hebben het bericht ondertussen al geretweet.
Het verhaal beheerst al dagenlang de Britse pers -zelfs premier David Cameron moeit zich nu in deze zaak, waarbij ‘het recht op informatie’ en ‘het recht op privacy’ de degens kruisen.
'Privacy injunctions' krijgen sowieso een slechte pers omdat ze worden bestempeld als 'verboden die rijkelui toelaten hun seksuele uitspattingen uit de media te houden', schrijft The Independent. In de zaak Giggs zat er echter een andere adder onder het gras. Voormalige Big Brotherdeelneemster Imogen Thomas probeerde niet enkel de 'superinjunction' ongedaan te maken, ze zou Giggs hebben gechanteerd en van de voetballer 100.000 pond hebben geëist om hun bedavonturen geheim te houden. Volgens de rechter was er 'een overschot aan bewijs dat deze dame niet vertrouwd kon worden'.
Roddelbladen claimen dat de Britse privacywetten misleidend zijn en enkel het eigenbelang dienen. Ze zijn ‘ondemocratisch’ omdat ze door rechters zijn opgelegd, maar dat is nonsens, schrijft The Guardian. Het recht op privacy staat, net als de vrijheid van meningsuiting, in het charter van de mensenrechten. In de zaak Giggs legden de rechters deze twee rechten naast elkaar en beslisten dat het schenden van Giggs’ privacy in deze zaak enkel acceptabel was indien er een belang voor het grote publiek aan vast zat. En dat was niet het geval. Maar tabloïds zijn bereid alles te publiceren waar hun lezers van houden, zoals de eindeloze smeercampagnes tegen de McCanns om er maar een te noemen...
Probleem is dat het niet altijd duidelijk is wat in het openbaar belang is, schrijft de Financial Times (betaalde toegang). Natuurlijk waren een aantal van deze 'injunctions' schandelijk en totaal onverdedigbaar, zoals die van de multinational Trafigura, waardoor niet mocht worden bericht over hun transport van giftig afval in Afrika. Sommigen zeggen dat het overspel van politici het algemeen belang aangaat, terwijl anderen vinden dat het seksleven enkel het individu zelf aanbelangt. Indien daarover geen sociale consensus bestaat, zal het moeilijk worden om die in een wet te gieten.
En zelfs als er een consensus over bestaat, schrijft The Spectator. Wie zal beletten dat de stroom informatie, die door internet en niet de gedrukte pers wordt verspreid, aan banden zal worden gelegd? Probeer de 75.000 Twitteraars die Giggs' naam hebben getweet maar eens aan te klagen om te zien hoe ver je geraakt. Bonne chance!
(Foto: by edwin.11)
|
